در دنیایی که همه حسادت می ورزند به تنهاییت...

                         و چه بی رحمانه سنگ صبورت را به تاراج می برند...

در زمانه ای که اگر عاشق شوی دلت را پر از تردید میکنند...

دیگر نه جای ماندن است!

بیا ای قدیمی!  ای خوب!  تا با هم پر کشیم

تاریکی های تردید را بدریم و سوی خورشید رویم و برآریم فریاد...

                    ز دو رنگی های این زمین رنگارنگ ..ز نامردی ها... زنامرامی ها

بیا برویم ... بیا پرکشیم

             دلم برای یک فغان بلند تنگ است 

                             دلم برای خدا تنگ است...